Oude liefde roest niet!

Ooit tekende ik veel. Héél erg veel. Ik schreef geen brieven, maar ooms en tantes in Zuid-Afrika werden overspoeld met mijn tekeningen waarin ik mijn verhaal vertelde. Het gaat niet om borstklopperij, maar meerdere malen stond ik een aquarel of potlood tekening te bewonderen die aan de muur hing bij buren of familie. Omdat ik zo veel een vaak tekende, vergat ik simpel weg wat ik alweer cadeau gegeven had. Ik staarde dus onbewust en vol bewondering naar mijn eigen werk, totdat de ontvanger me subtiel op mijn eigen paraaf in de rechter onderhoek wees. Genant, maar vaak gewoon erg grappig.

Het tekenen verdween eigenlijk pas echt op de achtergrond toen ik mij collega mocht gaan noemen. Zo eentje met een fulltime baan. Lees: minder tijd en grote mensen zaken aan mijn hoofd. Ik begon te schrijven. Dat nam een stuk minder plaats en tijd in beslag. En minder ruimte ook! Eerlijk is eerlijk, de intrede van het concept ‘computer’ deed mijn behoefte aan tekenen ook niet veel goed. Adobe Illustrator werd mijn grote vriend. Ook daar kon je prima mee tekenen en ik ontwikkelde mezelf als vormgeefster. Mijn tekstschrijver, voor zover deze niet in de categorie ‘blog’ vielen, gebruikte ik voor de de brochures, flyers en websites die ik produceerde. Ik zal mezelf nóóit copy-writer of auteur durven noemen, maar mijn commercieel gevoel was en is sterk genoeg om sterke tekst content af te leveren. En hoewel vormgeving (en ‘tekenen’) mijn eerste liefde zal blijven, zal ik nooit kunnen stoppen met schrijven. Dat blijkt nu wel weer.

Inmiddels ben ik aardig op weg om beide expressievormen met succes te combineren. Het is een ‘symbiose’ geworden. Dán gaat mijn tijd en hart meer uit naar vorm, en dan weer een fase waarin tekst de boventoon voert. Er komt steeds meer evenwicht in, dat is mooi om te merken en geeft ook voldoening. Zoals ik altijd zeg en waar ik altijd ook op vertrouw; Het voegt zich vanzelf. En gelukkig kan ik door Creatievelin met beiden ook nog eens voor beleg op de boterham zorgen.

Wat wil een mens nog meer!